قدردانی از شعور خاموش

به یک دانه زنده و خام مانند گندم یا لوبیا با دقت نگاه کنید!
اگر آن را با ظرافت بشکافید متوجه می شوید که از چند بخش بنیادی تشکیل شده است:
الف- بخش بیرونی که از ماده ای بسیار سخت و فشرده تشکیل شده.
ب- بخش میانی که مواد غذایی دانه عموما" در آن است.
ج- بخش مرکزی که در داخل گیاهک دانه قرار گرفته است. این قسمت نطفه زنده و آماده رشد دانه یا به عبارتی قلب تپنده آن گیاه است.

در مرکز وجود دانه گونه ای از شعور و آگاهی نهفته است که پس از کاشت آن دانه و هنگام جوانه زدن، این مرکز آگاه مانند نرم افزار یک کامپیوتر دقیق، مراحل رشد و بالندگی گیاه را بر عهده می گیرد. تمام اجزاء یک دانه مانند گندم ، لوبیا، گردو و ... و یا تخم حیوانات مانند تخم ماهی ها، پرندگان و ... به شعور بی کران این هستی آغشته است. می توان گفت که هر دانه مجموعه ای کامل و بی نقص است.
و اینک تمامی حلقه های به هم پیوسته زنجیره نظم طبیعت، طوری در هم تنیده شده که این دانه های گرانبها غذای انسان شده است.
هنگامی که دانه ها را به شکل جوانه و خام و یا به صورت پخته در انواع خوراک مصرف می کنید، کمی تامل کنید! در واقع تمامی برکات وجود یک هستی کامل را می خورید.
پیامی در دل این واقعیت نهفته است؛ هنگام خوردن عمیقا" از شعور و فراست ساکت درون آن دانه به دلیل استفاده از منابع غذایی و همه اجزاء کیهانی آن قدردانی کنید.