توجه کردن تحولی در جریان عبور انرژی عصبی و پرانا*در سیستم عصبی و حواس است، در حالی که "تمرکز کردن " جمع آوری و مرکزیت دادن به افکار و اندیشه ها است.

فن توجه را حیوانات شکارچی مانند مار، گرگ، گروه گربه سانان و ... با مهارت به کار می برند، همچنین کودکان به شکل خود بخودی در استفاده از آن، مهارت ذاتی دارند و در بازی ها و تمامی رفتار آنها به وضوح دیده می شود.

توجه بسیار اولیه، پایه ای تر و در نتیجه اصلی تر از تمرکز فکر است. در حقیقت " تمرکز فکر " زیر مجموعه توجه است. کسانی که شیوه توجه را از طریق تمرین های بکر و واقعی فرا گرفته اند، به سهولت می توانند هر هنگام که نیاز داشته باشند افکار و جریان اندیشه خود را بر موضوع مورد نظرشان تمرکز دهند. ریشه تمرکز فکر و تمامی کفایت های ذهنی در دقت و توجه است. در این فضای بنیادی، گفتگوهای غیر ارادی درون، بدون هیچ گونه تلاش و خود بخود متوقف می شود و به جای آن هشیاری و مرکزیت قوای روانی، جایگزین می شود.

ابزار کارآمد توجه هزاران سال است که در اختیار بشر قرار گرفته و انسان های موثر و نوابغ، زیرکانه و هنرمندانه آن را به کار می گیرند.